Wat is een café cantante?

Een café met een podium

In Spanje kreeg die naam aan zalen die een show toevoegden aan de bediening van een café. De shows waren populair en bestonden uit cante, toque en baile: zang, gitaarspel en dans. De eigen website van de zaal beschrijft ze zo, en het Wikipedia-artikel over de tablao bevestigt dat deze cafés naast het serveren van drankjes ook optredens van zang, spel en dans boden. De zaal was in de eerste plaats een café en pas daarna een theater, en daarom hoorden drankjes en tafels bij de avond.

Waar en wanneer

De cafés cantantes waren volgens de eigen geschiedenis van de zaal vooral populair in Spaanse steden als Sevilla, Madrid en Barcelona vanaf het midden van de 19e eeuw. Wikipedia zegt dat ze hun hoogtepunt kenden vanaf het midden van de 19e eeuw tot ver in het tweede decennium van de 20e. De cafés stonden midden in het gewone stadsleven, en flamenco was een avond uit met een drankje voordat het een concertkunst werd.

Waarom ze belangrijk waren voor flamenco

Aan deze zalen wordt het ontstaan van de professionele flamencoartiest toegeschreven, omdat betaalde zangers, gitaristen en dansers nu elke avond om publiek moesten strijden. Wikipedia merkt op dat het door het ontstaan van deze cafés was dat flamenco populairder werd en dat de professionele artiest opkwam. Het café was een proeftuin, en wat de artiesten daar leerden, vormde de kunst voor de volgende eeuw.

Lees verder: Flamencostijlen die u kunt horen

Wat hen verving

De eigen geschiedenis van de zaal zegt dat de cafés cantantes vanaf de jaren 1960 werden vervangen door tablaos flamencos, en Wikipedia geeft dezelfde datum voor de opkomst van de tablao, die zijn naam ontleent aan het houten podium, het tablado, waar het voetenwerk van de danser te horen is. Een tablao is een plek die rond de show is gebouwd, vaak met een drankje of een maaltijd. Het is het format dat de meeste bezoekers vandaag kennen, en veel flamencozalen in Madrid gebruiken het nog steeds.

Het schilderij en de danseres

Flamenco op een podium trok schilders van die tijd aan. John Singer Sargents El Jaleo, geschilderd in 1882, toont een Roma-danseres die optreedt op begeleiding van musici, en het werd geïnspireerd door een reis die hij in 1879 door Spanje maakte. Het hangt in het Isabella Stewart Gardner Museum in Boston. De titel verwijst naar het rumoer van de jaleo, het klappen en roepen dat rond de danseres opstijgt.

Wat het format een bezoeker biedt

Het oude caféformat heeft een praktisch voordeel voor een publiek dat er voor het eerst komt: de avond is niet alleen een voorstelling. Er zijn tafels, er is eten en drinken, en de muziek klinkt in een ruimte die al warm is. Er wordt niet van u gevraagd om twee uur lang in stilte in een donker theater te zitten. Er wordt van u gevraagd om gast te zijn. Dat is de geest die de locatie naar eigen zeggen nieuw leven inblaast, en het verklaart waarom de langere opties de show combineren met tapas of diner.

Een café cantante vandaag

Flamenco de Leones zegt geboren te zijn om de flamencoavond opnieuw uit te vinden via eten, muziek, kunst en dans, en dat het de traditie en essentie van het café cantante herinterpreteert. De toeristische dienst van Madrid beschrijft het als een locatie bij de Puerta de Alcalá die de essentie van de cafés cantantes van weleer doet herleven, met zang, gitaar en dans. Waar de oude zalen een café met een podium waren, combineert deze een tablao met een restaurant onder één dak.

Lees verder: Tickets: voorstelling, tapas of diner