Czym jest café cantante?

Kawiarnia ze sceną

W Hiszpanii nazwę tę nadawano lokalom, które do usług kawiarni dodawały występy. Spektakle cieszyły się popularnością i składały się z cante, toque i baile: śpiewu, gry na gitarze i tańca. Tak opisuje je własna strona internetowa lokalu, a hasło Wikipedii poświęcone tablao potwierdza, że kawiarnie te oferowały występy śpiewaków, muzyków i tancerzy obok serwowania napojów. Sala była najpierw kawiarnią, a dopiero potem teatrem — dlatego napoje i stoliki były częścią wieczoru.

Gdzie i kiedy

Kawiarnie cantantes były szczególnie popularne w hiszpańskich miastach, takich jak Sewilla, Madryt i Barcelona, od połowy XIX wieku — wynika z własnej historii lokalu. Wikipedia podaje, że szczyt popularności osiągnęły od połowy XIX wieku aż po drugą dekadę XX stulecia. Kawiarnie te wpisywały się w zwyczajne życie miasta, a flamenco było wieczornym wyjściem przy drinku, zanim stało się sztuką koncertową.

Dlaczego miały znaczenie dla flamenco

To tym lokalom przypisuje się narodziny zawodowego wykonawcy flamenco, ponieważ opłacani śpiewacy, gitarzyści i tancerze co wieczór rywalizowali o publiczność. Wikipedia zauważa, że właśnie od powstania tych kawiarni flamenco stało się bardziej popularne i pojawił się profesjonalny wykonawca. Kawiarnia była polem prób, a to, czego artyści się tam uczyli, kształtowało tę sztukę przez następne stulecie.

Czytaj dalej: Style flamenco, które możesz usłyszeć

Co je zastąpiło

Własna historia lokalu mówi, że kawiarnie cantantes zostały od lat 60. XX wieku zastąpione przez tablaos flamencos, a Wikipedia podaje tę samą datę narodzin tablao, które wzięło nazwę od drewnianej sceny — tablado — gdzie słychać taniec stóp wykonawcy. Tablao to miejsce zbudowane wokół spektaklu, często z drinkiem lub posiłkiem. To format najlepiej znany dzisiejszym odwiedzającym, a wiele madryckich sal flamenco wciąż z niego korzysta.

Obraz i tancerka

Flamenco na scenie przyciągało malarzy epoki. El Jaleo Johna Singera Sargenta, namalowany w 1882 roku, przedstawia romską tancerkę występującą przy akompaniamencie muzyków, a inspiracją była podróż, którą artysta odbył przez Hiszpanię w 1879 roku. Dzieło wisi w Isabella Stewart Gardner Museum w Bostonie. Tytuł nawiązuje do gwaru jaleo — klaskania i okrzyków, które wznoszą się wokół tancerki.

Co format daje gościowi

Stary format kawiarniany ma praktyczną zaletę dla publiczności, która przychodzi po raz pierwszy: wieczór to nie tylko występ. Są stoliki, jest jedzenie i napoje, a muzyka rozbrzmiewa w sali, która już tętni życiem. Nikt nie każe ci siedzieć w ciszy w ciemnym teatrze przez dwie godziny. Zaprasza się cię jako gościa. To duch, który — jak zapewnia lokal — odradza, i to wyjaśnia, dlaczego dłuższe opcje łączą show z tapas lub kolacją.

Café cantante dziś

Flamenco de Leones mówi, że powstało, by na nowo wymyślić wieczór flamenco poprzez jedzenie, muzykę, sztukę i taniec, oraz że reinterpretuje tradycję i esencję café cantante. Madrycki urząd ds. turystyki opisuje je jako lokal przy Puerta de Alcalá, który odzyskuje esencję dawnych cafés cantantes, ze śpiewem, gitarą i tańcem. Tam, gdzie stare sale były kawiarnią ze sceną, ten łączy tablao z restauracją pod jednym dachem.

Czytaj dalej: Bilety: spektakl, tapas lub kolacja